niedziela, 16 grudnia 2012

Archlinux - instalacja

Przygodę z Archlinuksem można zacząć od jakiejś dystrybucji opartej na nim, ale prostszej w instalacji i zazwyczaj już skonfigurowanej. Przykładami takich dystrybucji są Bridge Linux lub Cinnarch, które warto oczywiście wypróbować. Są o wiele lepiej przemyślane niż popularne Ubuntu. Jednak różnice pomiędzy "łatwiejszymi" dystrybucjami a "czystym" Archiem sprowadzają się w gruncie rzeczy do graficznego opakowania instalacji i (ewentualnie) konfiguracji.
Jeżeli chcemy poznać podstawy dystrybucji linuksowych, warto spróbować instalacji i konfiguracji Archa od podstaw. Dodatkową korzyścią takiego podejścia jest także szybciej i zazwyczaj stabilniej działający system, ponieważ znajdą się w nim tylko pakiety wymagane przez nasz sprzęt. Proces ten dla średniozaawansowanego lub po prostu chcącego się czegoś nauczyć użytkownika nie jest bardzo trudny ze względu na świetną dokumentację zapewnianą przez Wiki Archa. Na początku warto przejrzeć następujące strony:


Ponieważ powyższe zasoby są dosyć rozbudowane, uwzględniają wiele potencjalnych konfiguracji i omawiają różne możliwości, przygotowałem skróconą, podręczną wersję.

Najpierw pobieramy obraz aktualnego medium instalacyjnego, wypalamy go na CD lub przenosimy na pendrive'a, a następnie uruchamiamy z niego komputer. Po uruchomieniu systemu trafimy do konsoli tekstowej, w której przeprowadzamy właściwą instalację.

Instalacja

Uwaga: znak ";" oznacza zatwierdzenie komendy, czyli naciśnięcie Enter; po znakach "#" umieszczono komentarze do poleceń.
  1. loadkeys pl; setfont Lat2-Terminus16; #wczytanie polskiej klawiatury i ustawienie czcionki konsoli (można też użyć Lat2-Terminus16)
  2. nano /etc/locale.gen; #określamy język, w którym będziemy porozumiewali się z systemem; w pliku odkomentowujemy (tj. usuwamy znak #) linie zawierające wpisy: en_US.UTF-8 i pl_PL.UTF-8
  3. locale-gen; export LANG=PL_PL.UTF-8; #tworzymy bazę zlokalizowanych komunikatów systemowych i ustawiamy zmienną systemową określającą nasz język
  4. cfdisk /dev/sda #uruchamiamy narzędzie pozwalające przygotować partycje potrzebne do instalacji systemu, na początek wystarczą dwie, jedna o wielkości ok. 8-10 GB i druga, której wielkość jest dwa razy większa niż ilość pamięci RAM w naszym komputerze
  5. mkfs.reiserfs /dev/sda2; mount /dev/sda2 /mnt; #tworzymy system plików na przygotowanej partycji (można też użyć mkfs.ext4) i montujemy partycję instalacyjną
  6. mkswap /dev/sda3; swapon /dev/sda3; # tworzymy i montujemy partycję wymiany
  7. nano /etc/pacman.d/mirrorlist; #opcjonalnie wybieramy repozytorium
  8. pacstrap -i /mnt base base-devel; #instalujemy podstawowe grupy pakietów
  9. genfstab -U -p /mnt >> /mnt/etc/fstab; nano /mnt/etc/fstab; # generujemy plik fstab
  10. arch-chroot /mnt; #zmiana katalogu root na /mnt
  11. powtarzamy punkty 1-3
  12. echo LANG=pl_PL.UTF-8 > /etc/locale.conf #ustawiamy polski język w konsoli
  13. nano /etc/vconsole.conf; #spolszczamy konsolę: KEYMAP=pl; FONT=lat2-16; FONT_MAP=;
  14. ln -s /usr/share/zoneinfo/Europe/Warsaw /etc/localtime #ustawienie strefy czasowej
  15. hwclock --set --date="2012-12-14 14:12:05" --utc; hwclock --hctosys --utc #ustawienie zegara RTC (sprzętowego) na czas UTC i zsynchronizowanie go z zegarem systemowym
  16. timedatectl set-time "2012-12-14 14:12:05 ; timedatectl set-local-rtc 0 #tych poleceń można użyć po(!) instalacji do ustawienia zegara;
  17. echo archie > /etc/hostname; #ustawienie nazwy komputera (archie)
  18. systemctl enable dhcpcd@eth0.service; #uruchomienie automatycznej konfiguracji sieci. Uwaga: nazwa interfejsu może być inna, sprawdzamy ją, wydając polecenie: ip link.
  19. nano /etc/pacman.d/mirrorlist; #opcjonalne sprawdzenie repozytoriów
  20. mkinitcpio -p linux; #wygenerowanie obrazu initrd (initial ramdisk environment)
  21. passwd; #ustawienie hasła roota
  22. useradd -m -g users -G wheel,lp,optical,power,storage -s /bin/bash alek; passwd alek; #dodanie konta użytkownika i ustawienie hasła
  23. pacman -S grub-bios os-prober; grub-install --target=i386-pc --recheck --force /dev/sda; grub-mkconfig -o /boot/grub/grub.cfg; #instalacja bootmenedżera GRUB w MBR i wygenerowanie jego pliku konfiguracyjnego
  24. exit; umount /mnt; reboot; #wyjście ze środowiska chroot, odmontowanie i restart

  25. Uwagi

  • Relatywnie najtrudniejszym elementem jest tworzenie partycji. Jeżeli mamy na dysku jakiś system, a także (zazwyczaj) jakieś partycje, lepiej skorzystać z graficznego edytora partycji i z jego pomocą wygospodarować miejsce na instalację. Można użyć np. środowiska GParted Live lub CloneZilla. Oczywiście oznaczenia partycji (np. /dev/sda2), należy dostosować.
  • Menadżer pakietów w Archu, czyli pacman, używa repozytoriów zgodnie z kolejnością ich wystąpienia w pliku /etc/pacman.d/mirrorlist. Na początek warto skopiować jakieś europejskie repo, np. bardzo szybkie i często aktualizowane:
    Server = http://mir1.archlinux.fr/archlinux/$repo/os/$arch.
  • Uwaga: z doświadczenia wynika, że od czasu do czasu repozytorium trzeba zmienić ze względu na błędy podczas aktualizacji systemu.
  • Powyższa instrukcja pomija konfigurację sieci, zwłaszcza wifi, i zakłada automatyczne nawiązanie połączenia z internetem za pomocą łącza kablowego. Połączenie kablowe jest zalecane podczas instalacji.
  • W razie problemów zajrzeć trzeba do wspomnianych wyżej stron wiki.
W następnym wpisie przedstawię przykładową konfigurację Archa.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Co myślisz, co czujesz?