Aktualizacja do Ubuntu 12.10 w linii poleceń

Po pierwsze należy zrobić standardową aktualizację systemu:
sudo apt-get update && sudo apt-get dist-upgrade

Jeżeli podczas aktualizacji zostanie zainstalowane nowe jądro, dobrze jest zrestartować system.
Następnie instalujemy menadżer aktualizacji:
sudo apt-get install update-manager-core

Sprawdzamy, czy w pliku /etc/update-manager/release-upgrades mamy wpis Prompt=normal, w razie potrzeby zmieniamy na podany.
Pozostaje uruchomić aktualizację:
sudo do-release-upgrade -d

Po potwierdzeniu kilku zapytań pobrane zostaną nowe pakiety (co w zależności od szybkości połączenia może trwać długo) i nastąpi aktualizacja wydania.

Bridge Linux - Grub - konsola

Ostatnio po odtworzeniu obrazu dysku, na którym zainstalowany był Bridge Linux, używający Gruba2 zainstalowanego w MBR (startowy sektor dysku), powitała mnie konsola Gruba... 1. Wszystko przez ClonZillę, która obraz zrobiła poprawnie, ale podczas jego odtwarzania instalowała Gruba 1 zamiast 2.
Reanimacja systemu możliwa jest oczywiście z płyty instalacyjnej Bridge Linux Live, ale można prościej. Należy wykorzystać możliwości konsoli Gruba:

• root (hd0,0) - wskazanie partycji, na której zainstalowany był Bridge (/dev/sda1);
• kernel /boot/vmlinuz-linux ro - wskazanie jądra
• initrd /boot/initramfs-linux.img - wskazanie obrazu startowego systemu plików
• boot - uruchomienie

Po wydaniu powyższych komend, zgłosi się konsola awaryjna Bridge'a (Archa), czyli rootfs. Zakładając, że używamy systemd do uruchamiania systemu, wykonujemy następujące polecenia:

• mkdir /boot - jeżeli mamy osobną partycję dla tego katalogu
• mount /dev/sda1 /new_root - montujemy partycję, na której zainstalowaliśmy Bridge'a
• cd /new_root
• exec init=/bin/systemd

Po wydaniu ostatniego polecenia system powinien wystartować. Pozostaje wtedy zainstalować Gruba2:

• sudo grub-install --target=i386-pc --recheck --force /dev/sda - instalacja w MBR
• sudo grub-mkconfig -o /boot/grub/grub.cfg

Po restarcie powinniśmy zobaczyć menu startowe Gruba.

Bridge Linux - serwer SSH

Instalacja

sudo pacman -S openssh

Konfiguracja

Edytujemy plik /etc/ssh/sshd_config, w którym można dodać następujące opcje:

AllowUsers user1 user2
PermitRootLogin no

Pierwsza wskazuje użytkowników, którzy będą mogli logować się przez ssh; druga opcja zabrania logowania na konto roota.

Uruchomienie serwera

Mamy dwie możliwości:

• sudo systemctl enable sshd.service - uruchomienie serwera ssh podczas startu systemu
• sudo systemctl enable sshd.socket - uruchamianie serwera ssh po próbie połączenia

Proponuję wybrać drugie.

Apache2 + PHP5 na Ubuntu 12.04 i Archlinux

Chodzi o zainstalowanie serwera www z obsługą php w katalogach domowych użytkownika.

Ubuntu 12.04

Instalujemy pakiety:
sudo apt-get install apache2 php5 php5-gd php5-sqlite

Po instalacji edytujemy /etc/apache2/mods-available/php5.conf, aby odkomentować wspracie dla php w katalogach użytkownika. Następnie uaktywniamy odpowiednie moduły apache'a:
sudo a2enmod userdir rewrite
sudo service apache2 restart - restart usługi

Archlinux, Bridge Linux

Instalujemy pakiety:
sudo pacman -S apache php php-gd php-sqlite
sudo pacman -S systemd-httpd-units - pliki konfiguracyjne usługi dla systemd
sudo packer -S php-apache

Do pliku /etc/httpd/conf/httpd.conf dodajemy:

• LoadModule php5_module modules/libphp5.so - na końcu sekcji LoadModule,
• Include conf/extra/php5_module.conf - na końcu sekcji Include, pod koniec pliku.

W tym samym pliku odkomentowujemy:

• TypesConfig conf/mime.types - powinno być odkomentowane domyślnie,
• MIMEMagicFile conf/magic - opcjonalnie.

Do pliku /etc/httpd/conf/mime.types dodajemy na końcu listy "application":
application/x-httpd-php5 php php5

sudo systemctl start httpd.service - uruchomienie
systemctl status httpd.service - status

Błędy

W obydwu systemach zaglądamy do logów:

• cat /var/log/apache2/error.log - Ubuntu
• cat /var/log/httpd/error.log - Arch

Katalogi użytkownika

Tworzymy katalog na strony www:
mkdir public_html

Tworzymy plik testowy index.php z zawartością:

<?php
    phpinfo();
?>

- i zapisujemy w public_html. W przeglądarce wpisujemy localhost/~nazwa_użytk i powinniśmy zobaczyć informacje o środowisku php i serwerze.

Bridge Linux i Systemd

W poprzednim poście nt. instalacji najnowszego Bridge'a poruszyłem temat migracji na nowy mechanizm startowy systemd. Wypada rozszerzyć i uporządkować uwagi dotyczące wdrażania tego rozwiązania.

Pliki konfiguracyjne

Pierwszym, nieodzownym warunkiem przejścia na systemd jest zastąpienie dotychczasowego pliku konfiguracyjnego Archa, tj. rc.conf, plikami charakterystycznymi dla nowego systemu, co opisałem wcześniej:

• /etc/hostname
• /etc/vconsole.conf
• /etc/locale.conf
• /etc/timezone
• /etc/adjtime
• /etc/environment

Obsługa modułów ładowanych podczas uruchamiania systemu realizowana jest przez pliki z katalogu /etc/modules-load.d/ [więcej], moduły blokowane konfigurujemy w katalogu /etc/modprobe.d/ [więcej].

Próbne użycie systemd

Pierwsze użycie systemd wiąże się z czynnościami opisanymi w poprzednim poście:

• w /etc/environment wstawiamy: LANG=pl_PL.utf8
• w /etc/default/grub dopisujemy: GRUB_CMDLINE_LINUX_DEAFAULT="quiet init=/bin/systemd"
• sudo grub-mkconfig -o /boot/grub/grub.cfg - aktualizujemy Gruba
• sudo systemctl enable graphical.target - ustawiamy domyślny target (runlevel, poziom) uruchamiania
• sudo systemctl enable lxdm.service - uruchamiamy podczas startu systemu menedżer logowania

Restart i... wszystko powinno działać.

Tylko systemd

Jeżeli po restarcie wszystko (lub prawie) działa, należy spróbować całkowitego zastąpienia dotychczasowych skryptów startowych nowym mechanizmem:

• sudo pacman -R sysvinit initscripts - usuwamy stare skrypty startowe
• sudo pacman -S systemd-sysvcompat - instalujemy pakiet kompatybilności systemd z sysvinit
• sudo systemclt enable NetworkManager.service - jeżeli wykorzystujemy NetworkManagera do zarządzania połączeniami sieciowymi uruchamiamy go podczas startu systemu

Restart i... wszystko powinno działać.
Jeżeli wszystko (lub prawie) działa, z domyślnej konfiguracji Gruba można usunąć parametr "init=/bin/systemd", pamiętając o zaktualizowaniu potem pliku koniguracyjnego.

Journal zamiast syslog-ng

Systemd zawiera własną usługę logowania, journal. Syslog-ng można odinstalować lub skonfigurować do używania razem z journalem. Domyślnie logi journala są tracone po restarcie, aby tak nie było należy utworzyć klatalog: sudo mkdir /var/log/journal. Rozmiar logu ustawiamy w pliku /etc/ssytemd/journald.conf, np. na 20 MB:

SystemMaxUse=20M

Użyteczne polecenia:

• journalctl - wyświetlenie logów
• journalctl _SYSTEMD_UNIT=alsa.service - przykładowe filtrowanie logów

Bridge Linux 2012.8 i systemd

Jak zainteresowanym wiadomo, dostępna jest następna kompilacja Bridge Linux, oznaczona 2012.8. Instalacja przebiega tak samo, jak w wersji 2012.5, ale domyślnie instalowany jest GRUB2. W moim przypadku po restarcie okazało się, że bootmenedżer poprawnie się nie zainstalował. Musiałem więc jeszcze raz uruchomić komputer z wypalonej instalki Bridge'a i wklepać trochę kodu:

sudo mount /dev/sda2 /mnt -o rw
cd /mnt
sudo mount -t proc proc proc/
sudo mount -t sysfs sys sys/
sudo mount -o bind /dev dev/
sudo mount -t devpts pts dev/pts/
chroot . /bin/bash

- po tych operacjach można zainstalować GRUBA2 tak jak potrzeba, np.:

grub-install --target=i386-pc --recheck --force /dev/sda[2]
grub-mkconfig -o /boot/grub/grub.cfg
exit

- powyższe polecenia instalują GRUBa na dysku /dev/sda albo w MBR (/dev/sda), albo na wybranej partycji (/dev/sda2). Po restarcie wszystko powinno działać.

Po udanej instalacji, jak zwykle uruchomi się skrypt konfiguracyjny, który ustawia m.in. repozytoria i uruchamia procedurę aktualizacji. Tym razem przebiega ona bez większych problemów, ale jak się okazuje Bridge nadal używa "starego" pliku konfiguracyjnego /etc/rc.conf. Ponieważ ArchLinux stopniowo rezygnuje ze skryptów startowych sysvinit na rzecz systemd, należy je jednak utworzyć. W poście Bridge Linux 2012.5 - konfiguracja opisałem, które pliki są potrzebne. Po ich utworzeniu plik /etc/rc.conf można ograniczyć do wpisu:

DAEMONS=(dbus networkmanager syslog-ng @alsa)

- czyli określenia usług uruchamianych podczas startu systemu.

Systemd

Przejście Archa na mechanizm startowy systemd niesie ze sobą przede wszytskim przyśpieszenie uruchamiania i wyłączania systemu (w moim przypadku system uruchamia się w trybie GUI 10 sekund). Jednak żeby tak się stało, trzeba skonfigurować kilka rzeczy. Na początek w pliku /etc/environment dopisujemy:

LANG=pl_PL.utf8

- następnie w pliku /etc/default/grub jedną linię uzupełniamy:

GRUB_CMDLINE_LINUX_DEFAULT="quiet init=/bin/systemd"

Trzeba jeszcze zaktualizować plik konfiguracyjny GRUBa, czyli: sudo grub-mkconfig -o /boot/grub/grub.cfg.
Teraz można skonfigurować domyślny poziom (ang. target) uruchamiania się systemu i start graficznego menedżera logowania:

systemctl enable graphical.target
systemctl enable lxdm.service

Pozostaje restart i... obserwowanie szybszego startu systemu... Na koniec warto dodać, że powyższe zmiany nie porzucają jeszcze całkowicie mechanizmu sysvinit i jego skryptów konfiguracyjnych. Jak całkowicie przejść na systemd, napiszę niedługo.

Aktualizacja: Czysty systemd w Bridge Linux 2012.8.

Ubuntu Server 12.04 LTS - Dnsmasq

Usługi DHCP i DNS są zazwyczaj realizowane przez wyspecjalizowane oprogramowanie, takie jak odpowiednio ISC DHCP i ISC Bind, niemniej w małych sieciach, gdzie ta sama maszyna pełni funkcję routera, serwera DHCP i DNS etc. można pomyśleć o alternatywnym rozwiązaniu, czyli Dnsmasq.

Instalacja

sudo apt-get install dnsmasq

Konfiguracja

Wszystkie ustawienia znajdują się w pliku /etc/dnsmasq.conf, chociaż moglibyśmy umieścić je w osobnych plikach w katalogu /etc/dnsmasq.d. Konfiguracja funkcjonalności serwera DHCP i DNS (cache) dla sieci lokalnej na interfejsie 192.168.19.1 (zobacz post nt. konfiguracji Ubuntu Server 12.04 LTS) przedstawia się następująco:

domain-needed
bogus-priv
filterwin2k
# nie korzystaj z pliku /etc/resolv.conf
no-resolv
# serwery DNS, np. naszego ISP
server=208.67.222.222
server=208.67.220.220
# nasza domena
local=/mojadomena.org/
# nasłuchuj na interfejsie
interface=eth1
expand-hosts
domain=mojadomena.org
# zakres adresów
dhcp-range=192.168.19.100,192.168.19.200,255.255.255.0,12h
# przykład rezerwacji adresów stałych
dhcp-host=00:1E:33:49:0E:C2,hostwlanie,192.168.19.14,1h
#
dhcp-option=3,192.168.19.1 # adres routera
# Opcje dla Samby w roli PDC
dhcp-option=19,0           # opcja ip-forwarding off
dhcp-option=44,0.0.0.0     # WINS server(s)
dhcp-option=45,0.0.0.0     # netbios datagram distribution server
dhcp-option=46,8           # netbios node type (hybrid)
dhcp-option=vendor:MSFT,2,1i # zwalnianie przydzielonego adresu DHCP
# serwer autorytatywny
dhcp-authoritative
cache-size=200

W opcjach server podajemy adresy naszych serwerów DNS, w przykładzie powyżej mamy serwery Open DNS, pozostałe opcje są bardzo dobrze opisane w oryginalnym pliku konfiguracyjnym (warto zrobić jego kopię).

Aby wszystko działało, trzeba jeszcze pamiętać o dwóch rzeczach. W pliku /etc/dhcp/dhclient.conf opcja prepend domain-name-servers 127.0.0.1; powinna być odkomentowana. Natomiast w pliku /etc/hosts, który dnsmasq propaguje do wszystkich klientów, powinna znaleźć się linia definiująca adres naszego routera i serwera Samby (bardzo ważne, jeżeli Samba jest serwerem PDC i korzystamy z profili wędrujących):

#127.0.1.1 mojserwer.mojadomena.org mojserwer//to zakomentowujemy
192.168.19.1 mojserwer.mojadomena.org mojserwer

Dnsmasq zużywa o wiele mniej zasobów niż tandem ISC DHCP + ISC Bind, jest też, jak widać prostszy w konfiguracji. Przydzielone adresy zapisywane są w pliku:

cat /var/lib/misc/dnsmasq.leases

Usługę uruchamiamy standardowo, tzn. sudo service dnsmasq start, oczywiście jeżeli wcześniej skonfigurowaliśmy ISC Dhcp i Binda, trzeba je wyłączyć: sudo service isc-dhcp-server stop && sudo service bind9 stop. Żeby ISC Dhcp i Bind nie były uruchamiane podczas startu systemu (załóżmy, że chcemy wypróbować Dnsmasq nie odinstalowując niczego), można zrobić tak:

# poniższe da błędy podczas startu, które można pominąć
sudo chmod a-x /etc/init.d/bind9
# przenosimy linki uruchamiajce isc-dhcp do swojego katalogu domowego
sudo mv /etc/init.d/isc-dhcp-* ./

Po restarcie powinien uruchomić się Dnsmasq.